poniedziałek, 1 października 2012

Niedobór witaminy D

Epidemia niedoboru witaminy D
Pomaga w walce z rakiem i wirusem grypy, wpływa na pracę wielu ważnych narządów, dodaje energii, buduje kości. Niestety, jak ostrzegają eksperci, prawdopodobnie wszyscy mamy jej o wiele za mało! Co jeść, by uniknąć niedoboru witaminy D, radzi dr n. med. Edyta Biernat–Kałuża, który możemy zobaczyć na stronie:

http://www.tvp.pl/styl-zycia/magazyny-sniadaniowe/pytanie-na-sniadanie/wideo/epidemia-niedoboru-witaminy-d/8670839

niedziela, 30 września 2012

COLOSTRUM

To najsilniej regenerujący organizm ludzki bioaktywny surowiec naturalny. Unikalność tego środka wynika jej składu, gdyż zawiera ponad 250 naturalnych związków chemicznych mających na celu jedno zadanie – ochronę i regenerację komórek w naszym ciele. W odróżnieniu do syntetycznych odpowiedników jest znacznie skuteczniejszy, ponieważ jako jedyna naturalna substancja nie tylko opóźnia oznaki starzenia, ale powoduje także ich znaczący regres.
Czym jest Colostrum?
Jest to wydzielina gruczołu mlekowego ssaków powstającą w ostatnim okresie przed porodem i w pierwszych dniach po porodzie potomka. Jak już wspomniałem w skład aktywnego biologicznie Colostrum wchodzi ponad 250 naturalnych związków chemicznych, takich jak czynniki wzrostu, hormony, enzymy, poliamidy, pochodne kwasów nukleinowych, pochodne aminokwasów i inne. Zawiera również substancje bakteriostatyczne, w tym immunoglobuliny, laktoperoksydazy, lakteniny, laktoferynę, lizozym i leukocyty, a także wyjątkowo łatwo przyswajalne, o dużej koncentracji witaminy oraz związki mineralne.
Colostrum z powodu tak dużej ilości aktywnych biologicznie substancji zwane jest także „młodziwem” (można spotkać się z jego potoczną nazwę "siara").
Specyficzny sposób produkcji Colostrum związany jest z faktem, że najlepsze jego właściwości uzyskuje się w pierwszych, najwcześniejszych chwilach przed lub po porodzie, potem z każdą godziną jego wartość biologiczna obniża się, do tego stopnia iż po kilkunastu godzinach  staje się mlekiem.
Dzięki swojemu składowi jest produktem kompletnym zawierającym także liczne aktywne biologicznie składniki, takie jak białka, węglowodany, tłuszcze, minerały i witaminy oraz czynniki wzrostu.
Posiada właściwości odżywcze, energetyczne, ochronne. Zapewnia naturalną barierę antyinfekcyjną. Stosowany zewnętrznie stymuluje wzrost i regenerację skóry, przywraca skórze naturalny stan równowagi, pogrubia ją, zapobiega przedwczesnemu starzeniu.
Colostrum wykazuje kompleksowe działanie:
  • wzmacnia naczynia krwionośne (wit. K, C);
  • działa antyseptycznie (lizozym, laktoferyna, laktoperoksydaza, α-laktoalbumina);
  • wiąże wodę w naskórku (treonina, kwas glutaminowy, seryna, NMF);
  • zwalcza wolne rodniki (wit. A, C, E, enzymy antyoksydacyjne, estrogen, cynk, selen, miedź, mangan, kobalt);
  • przyśpiesza regenerację skóry (cysteina, metionina, walina, leucyna, izoleucyna, cynk, żelazo, EGF, IGF-1);
  • wpływa na syntezę kolagenu (cytokiny).
Aktualne światowe trendy badań wskazują, iż żywność prozdrowotna, suplementy diety oraz nutraceutyki i kosmeceutyki będą podstawą integralnego systemu ochrony zdrowia i zachowania dłuższej młodości w przyszłości.
Jednym z najlepszych produktów tego typu dostępnych na rynku jest Colostrum firmy LR.
To wyjątkowe Colostrum z pierwszego pobrania – z pierwszych dwóch godzin laktacji. Jest to najczystszy i najlepszy naturalny preparat występujący w przyrodzie z zachowanymi w jego optymalnej formie bioaktywnymi właściwościami.Jeśli chcemy zachować pełnię właściwości substancji, należy ją przetwarzać na zimno. Dlatego też Colostrum z pierwszych godzin, liofilizowane jest substancją praktycznie nie występującą na rynku. Stąd cena produktu jest zupełnie inna od produkowanych z Colostrum pozyskiwanego z kilku dni po laktacji i przetwarzanego na gorąco. Są to zupełnie rożne produkty, tak pod względem zawartości czynników bioaktywnych jak i pod względem efektów działania.
Wraz z upływem czasu Colostrum traci bezpowrotnie większość swoich właściwości. Przykładowo zawartość białek już po pierwszych 6 godzinach zmniejsza się niemal o 50% po 12 godzinach o 65%, a po 24 godzinach aż o 75%. Zawarte w Colostrum białka to przede wszystkim jedne z najcenniejszych substancji dla naszej skóry: immunoglobuliny, czynniki EGF, TGF, IGF-1, FGF oraz inne substancje jak laktoperoksydaza, laktoferyna, cytokiny, itd.
Surowiec pozyskany z pierwszych dwóch godzin, czyli Colostrum klasy 0, stawia go na miejscu unikalnej i najsilniej działającej substancji naturalnej, wykorzystywanej przez kliniki chirurgii plastycznej, instytuty medyczne oraz najbardziej ekskluzywne marki kosmetyków na świecie.
Należy zawsze pamiętać o tym że:
  • Suplementy diety nie mogą być stosowane, jako substytut urozmaiconej i zbilansowanej diety, która wraz ze zdrowym trybem życia ma duże znaczenie.
  • Preparat należy przechowywać w chłodnym i suchym miejscu niedostępnym dla małych dzieci.
  • Nie należy przekraczać zalecanej porcji do spożycia w ciągu dnia.

piątek, 28 września 2012

Akupunktura

Akupunktura jest starożytną metodą leczenia, która pochodzi się z Chin. Leczenie polega na wbijaniu specjalnych, pełnych igieł w punkty na skórze leżące na przebiegu tak zwanych meridianów. Stymulacja tych punktów odbywa się przez manipulowanie igłami, podgrzewanie igieł lub bezpośrednio punktów cygarami mieszanki ziołowej oraz poprzez stosowanie akupresury, masażu chińskiego (Tui Na) i baniek.
W celu postawienia diagnozy lekarz zajmujący się akupunkturą zbiera dokładny wywiad, bada język i tętno. Następnie w zależności od rozpoznania dobiera punkty do stymulacji. Badanie języka i tętna oraz zapytanie o zmianę samopoczucia powinno odbywać się przed każdym zabiegiem, aby zweryfikować dobrane punkty.
Zadaniem lekarza jest również rozważenie, czy dana choroba nie kwalifikuje się do równoczesnego leczenia konwencjonalnego (np.: nadciśnienie tętnicze czy astma oskrzelowa). Czasem należy zrezygnować z akupunktury na pewien okres i zalecić pacjentowi leczenie typowe dla medycyny tradycyjnej. Dotyczy to nowotworów czy niestabilnej choroby wieńcowej. Zawsze należy wziąć pod uwagę wskazania i przeciwwskazania.
Choroby, przy których stosuje się akupunkturę:
Choroby narządu ruchu
  • ostre i przewlekłe mięśniobóle
  • gościec przewlekły postępujący
  • zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa
  • choroba zwyrodnieniowa stawów
  • zapalenia stawów
  • dyskopatia, rwa kulszowa, zapalenie korzonków nerwowych, lumbago
  • choroby stawu skroniowo-żuchwowego
  • zespół bolesnego barku
  • łokieć tenisisty
  • zespół kanału nadgarstka
  • urazy sportowe (naderwania, nadwichnięcia, wylewy)
Choroby układu nerwowego
  • ostre i przewlekłe nerwobóle (zwłaszcza nerwu trójdzielnego i kulszowego)
  • porażenia i niedowłady
  • kręcz szyi
  • porażenie nerwu twarzowego
  • półpasiec
  • choroba Parkinsona
  • padaczka
Choroby wewnętrzne
  • zapalenie oskrzeli
  • astma oskrzelowa
  • choroba wrzodowa
  • drażliwe jelito
  • zaparcia
  • czkawka
Choroby narządów moczowopłciowych
  • moczenie bezwiedne i moczenie nocne
  • impotencja
  • świąd narządów moczowopłciowych
  • zaburzenia wzwodu
Położnictwo i ginekologia
  • nieregularne krwawienia miesięczne
  • bolesne miesiączkowanie
  • przedłużający się poród
  • niepłodność czynnościowa
  • brak pokarmu u matki
Choroby jamy ustnej
  • choroby przyzębia
Choroby endokrynologiczne
  • zaburzenia hormonalne u kobiet
  • nadczynność tarczycy, wole obojętne
  • zespół klimakteryczny
Choroby naczyń
  • miażdżyca tętnic kończyn dolnych
  • choroba Bürgera
  • choroba Raynauda
  • choroby zapalne naczyń
Choroby czynnościowe
  • nerwica lękowa
  • nerwica hipochondryczna
  • nerwice wegetatywne (nerwica serca)
  • nerwice ruchowe (tiki, kurcz pisarski, kręcz szyi, jąkanie)
  • napadowe bóle głowy pochodzenia naczyniowego
  • demencja
  • trema
Choroby skóry
  • choroby alergiczne skóry
  • twardzina
  • łysienie plackowate
Choroby uszu, nosa i gardła
  • ostra głuchota i niedosłuch
  • przewlekły nieżyt nosa
  • przewlekłe zapalenie zatok bocznych nosa
  • alergiczny nieżyt nosa
  • choroba Meniera
Choroby oczu
  • przewlekłe zapalenie spojówek
  • krótkowzroczność
  • kurcze powiek
  • zaćma bez powikłań
  • zez
Nałogi
  • palenie tytoniu
  • alkoholizm
  • inne uzależnienia
Choroby przemiany materii
  • otyłość
Przeciwskazania:
  • irracjonalny strach przed igłami
  • niezdolność do pozostawania nieruchomo
  • choroby psychiczne (psychozy)
  • przyjmowanie KORTYKOIDY, NEUROLEPTYKI, ANTYDEPRESANTY, leki przeciwzakrzepowe.
W Polsce istnieje Polskie Towarzystwo Akupunktury, powstałe w 1981 roku. Misją towarzystwa jest szkolenie lekarzy w dziedzinie tradycyjnej medycyny Chińskiej w zakresie akupunktury, termopunktury, elektroakupunktury, masażu chińskiego. Istnieją wydzielone placówki SPZOZ, gdzie posiadając skierowanie od lekarza rodzinnego, możemy bezpłatnie poddać się zabiegowi akupunktury.

sobota, 15 września 2012

Chemioterapia czy zawsze jest skuteczna?


Nie jest dobrze.

         Ważna metoda leczenia raka może nie być skuteczna. Naukowcy rozpracowali mechanizm działania chemioterapii i wskazują, w jakich przypadkach nie działa.

         Specjaliści amerykańscy odkryli zaskakujący mechanizm obronny raka, który sprawia, że guzy nowotworowe stają się odporne na działanie chemioterapii. Piszą o tym w najnowszym wydaniu "Nature Medicine".

         Jeden z autorów badania dr Peter Nelson z Fred Hutchinson Cancer Research Center twierdzi, że chemioterapia sama sprawia, że przestaje być skuteczna. Polega ona na zastosowaniu leków, które niszczą szybko rozmnażające się komórki nowotworowe. Pod ich wpływem dochodzi jednak do uszkodzenia w DNA zdrowych fibroblastów, komórkach tkanki łącznej wytwarzających kolagen i powodujących gojenie się ran.

Efekt tego jest taki, że komórki te gromadzą się wokół guza, ale jednocześnie zwiększają aż o 30 razy produkcję białka WNT16B, które sprawia, że chemioterapeutyki przestają być skuteczne.

         Badacze wykazali działanie takiego mechanizmu na przykładzie raka prostaty u mężczyzn oraz raka piersi i jajnika u kobiet. Odkrycie to jest zaskakujące, ponieważ dotychczas było wiadomo jedynie, że białko to wspomaga rozwój guza. Teraz się okazuje, że chroni również przed niszczącymi komórki nowotworowe lekami.

         Oporność na chemioterapię jest jednym z głównych powodów niepowodzenia leczenia u chorych z zaawansowanym nowotworem. Dochodzi do niej aż u 90 proc. chorych z guzem piersi, prostaty, płuc oraz jelita grubego.



Tekst źródłowy:

czwartek, 30 sierpnia 2012

Glutation

Czym jest glutation?

Glutation – zwany naturalnym strażnikiem zdrowia ludzkiego organizmu – wytwarzany jest przy udziale cysteiny. Chroni nasz organizm przed wieloma toksynami, wolnymi rodnikami tlenowymi i czynnikami chorobotwórczymi, wspomaga procesy regeneracji wielu tkanek, narządów i układów utrzymując nasz organizm w stanie równowagi funkcjonalnej. Kontroluje on wszelkie procesy życiowe, w tym odbudowę i tworzenie się białek mięśniowych. Anaboliczne właściwości glutationu dotyczą zarówno narządów wewnętrznych jak też mięśni szkieletowych. Jest on zaangażowany w wiele funkcji komórkowych takich jak detoksyfikacja, transport aminokwasów, produkcji koenzymów oraz recykling witamin E i C. Wszystkie te działania glutation wykonuje na poziomie komórkowym, a jego pierwszoplanowym zadaniem jest funkcja wspomagania obrony organizmu przede wszelkimi substancjami szkodliwymi. Jego kluczowa rola w funkcjonowaniu i rozmnażaniu limfocytów powoduje wzrost odporności organizmu w zwalczaniu bakterii, pasożytów oraz wielu wirusów.
Glutation jako antyoksydant stabilizuje błony lizosomów i hamuje uwalnianie katabolicznych enzymów lizosomalnych. Jako transporter aminokwasów w cyklu gamma glutamylowym ułatwia syntezę białka i sprzyja tworzeniu dodatniego bilansu azotowego. Zwiększa uwodnienie komórek oraz zasoby glikogenu mięśniowego. Zwiększa poziom hormonu wzrostu, obniża poziom kortyzolu, przyspiesza redukcję tkanki tłuszczowej, wspomaga odporność, łagodzi objawy zmęczenia, obniża poziom kwasu mlekowego.
Glutation działa jako substancja odtruwająca oraz uczestniczy w przemianie nadtlenku wodoru w wodę, co zwiększa żywotność erytrocytów. Bierze także udział w przedostawaniu sięaminokwasów do błon komórkowych.
Badania naukowe dowodzą, że przy nieodpowiednim poziomie glutationu komórki "popełniają samobójstwo" poddając się procesowi nazywanemu zaprogramowanaśmiercią komórkową. Niestety wraz z wiekiem poziom glutationu obniża się. Głównym organem, w którym gromadzi się glutation, jest wątroba, gdzie odgrywa on funkcje głównego czynnika detoksyfikacyjnego. Jest on głównym naturalnie występującym detoksyfikatorem w komórkach. Inne mniej liczne detoksyfikatory takie jak witaminy C i E w swoim działaniu są zależne od glutationu, ale witaminy te są po ich utlenieniu przywracane przez glutation do dobrej, użytecznej formy (tzw. zredukowanej).
W płynach międzykomórkowych glutatation jest absorbowany w maleńkiej ilości z pożywienia, detoksyfikuje płyny, zapobiegając w ten sposób penetracji toksyn do komórek.
Ten silny antyutleniacz zawierający siarkę jest kluczowym składnikiem w neutralizacji H2O2w tłuszczach i w samym cyklu glutationowym. Organizm nie jest w stanie absorbować glutationu jako takiego.
Glutation jest produkowany przez komórkę, której dostarczyć musimy odpowiednią ilość składników potrzebnych do jego syntezy w organizmie. Łatwo jest o glicynęi kwas glutaminowy, ale trudności z cysteiną ograniczają jego produkcję. Wykazano natomiast, że witamina C wspomaga utrzymanie wysokiego poziomu glutationu.
Witamina C, E oraz β-karoten sątakże silnymi antyoksydantami i chronią neurony przed toksycznym działaniem wielu czynników.
Glutation jest peptydem, który nie występuje w naszej diecie. Nasz organizm jest w stanie wytworzyć go samodzielnie przy udziale dostępnej w pożywieniu cysteiny.
Badania naukowców-praktyków wykazały, że stosowanie N-Acetyl Cysteiny jest znacząco skuteczniejsze w zwiększaniu poziomu i aktywności endogennego glutationu niż sama dieta bogata w cysteinę,suplementacja cysteiny.

środa, 15 sierpnia 2012

N-Acetyl Cysteina (NAC)


N-Acetyl Cysteina (NAC)

          N-Acetyl Cysteina jest specyficzną formą aminokwasu siarkowego cysteiny, która występuje powszechnie w naszym organizmie i w białkach pokarmowych.
Cysteina wchodzi w skład ludzkich białek strukturalnych, w tym mięśni szkieletowych. Oprócz funkcji budulcowych wykazuje także właściwości antyoksydacyjne. Charakteryzuje się dużymi zdolnościami oczyszczania organizmu z toksyn i wolnych rodników.
         Fenomenalne właściwości prozdrowotne NAC związane z potencjałem antyoksydacyjnym i aktywacją produkcji naturalnego glutationu sprawiły, że związek ten zyskał niebywałą aprobatę środowisk naukowych jako jeden z najskuteczniejszych sposobów ochrony organizmu przed wieloma schorzeniami m.in. wywoływanymi przez bakterie, wirusy i toksyny, ale także schorzeniami cywilizacyjnymi jak zaburzenia kardiologiczne, następstwa niehigienicznego trybu życia i przewlekłego stresu.
         W wyniku przeprowadzonych ponad 200 poważnych badań naukowych zostało udowodnione, że NAC: 

  1. podnosi odporność organizmu na infekcje wirusowe, grzybicze i bakteryjne, skracając czas przebiegu niektórych chorób oraz łagodząc ich skutki i następstwa,
  2. jest skuteczny w leczeniu i zapobieganiu przeziębień, grypy, czy anginy,
  3. łagodzi nieprzyjemne dolegliwości utrudnionego oddechu w czasie infekcji górnych dróg oddechowych i innych chorób przebiegających ze zwiększonym wydzielaniem i gromadzeniem się wydzieliny śluzowej – NAC upłynnia wydzielinę i ułatwia jej odksztuszanie umożliwiając swobodny oddech,
  4. zmniejsza uszkodzenia wątroby spowodowane używaniem leków, wystawieniem organizmu na toksyny, używaniem doustnych sterydów anabolicznych czy alkoholu,
  5. pomaga odbudować komórki wątrobowe, usprawnia ich funkcje, zapobiega nadmiernym uszkodzeniom i następstwom spowodowanym niewłaściwym działaniem tego narządu,
  6. zmniejsza toksyczny wpływ leków, alkoholu i substancji zawartych w tytoniu na układ krążenia,
  7. redukuje toksyczne właściwości metali ciężkich przyśpieszając ich eliminację z organizmu,
  8. posiada zdolność zmniejszania poziomu „złego cholesterolu” poprawiając ogólny profil lipidowy – normalizuje poziom trójglicerydów uznawanych za jedna z przyczyn chorób metabolicznych jak cukrzyca,
  9. jest potężną substancją antymutagenną – zapobiega mutacjom genetycznym chroniąc nasz organizm przed niektórymi formami nowotworów,
  10. zmniejsza przebieg erozji elementów stawowych, chrząstek i więzadeł, jakie zachodzą naturalnie wraz z wiekiem,
  11. zapobiega skutkom i następstwom wielu niekorzystnych zmian związanych ze starzeniem się organizmu,
  12. wspomaga wysiłek sportowy, zwiększa wytrzymałość, wydolność i podatność na przedwczesne przemęczenie,
  13. przyspiesza odbudowie białek ustrojowych działając anabolicznie na tkankę mięśniową,
  14. wspomaga przyrost masy mięśniowej spowodowany ekstremalnym treningiem,
  15. przyspiesza regenerację, zmniejsza obolałość mięśni po ciężkich ćwiczeniach siłowych,
  16. usprawnia wytwarzanie i magazynowanie energii użytecznej biologicznie,
  17. redukuje negatywne skutki stresu oksydacyjnego związanego z wysoką aktywnością psychofizyczną, ekstremalnym obciążeniem treningami lub pracą,
  18. wykazuje właściwości rozrzedzania wydzieliny dróg oddechowych, przez co ułatwia odksztuszanie, wentylacje płuc, wymianę gazową (Warto wspomnieć, że jest to jedna z najpowszechniej znanych i docenianych przez medyków właściwości NAC, dla której preparat ten stosuje się powszechnie w przeziębieniach i schorzeniach skojarzonych z nadmiarem zbyt gęstej wydzieliny w drogach oddechowych.),
  19. może okazać się potencjalnym suplementem spowalniającym starzenie sie organizmu, pozwalającym na zachowanie zdrowia, sprawności fizycznej oraz masy i siły mięśniowej pomimo upływu lat.
         Suplementy diety, odżywki i różnego rodzaju preparaty wspomagające są dzisiaj dla większości sportowców czymś zupełnie normalnym. Stosują je już nie tylko wyczynowcy, zawodowcy, ale i osoby ćwiczące amatorsko. Suplementy diety umożliwiają intensywniejsze i wydajne treningi, szybszą regenerację, przyrost beztłuszczowej masy mięśniowej, osiągnięcie wyższego poziomu siły czy wytrzymałości.

Wszystkie te procesy polegają w szczególności na kontroli produkcji energii, hormonów i procesów anabolicznych na poziomie molekularnym. Wszystkie te procesy związane są z aktywnością NAC i produkowanego za jej sprawą GLUTATIONU*. 

* następny wpis będzie poświęcony glutationowi

poniedziałek, 4 czerwca 2012

Homeopatia


„Homeopatia (…) leczy większy procent przypadków niż jakakolwiek inna metoda lecznicza, jest bez wątpienia bezpieczniejsza i bardziej oszczędna oraz stanowi doskonalszą formę medycyny.”

Mahatma Gandhi, hinduski przywódca polityczny i duchowy



Homeopatia

Ojcem homeopatii jest niemiecki lekarz Samuel Hahnemann (1755-1843). Był On osobą wszechstronnie uzdolnioną, posiadał gruntowną wiedzę z zakresu psychiatrii, chemii, higieny, farmacji i medycyny ogólnej. Do tych umiejętności dodać należy jego cechy osobowościowe jak dociekliwość, odwaga, umiłowanie prawdy, niesamowitą pracowitość oraz dokładność. Mieszanka tych walorów sprawiła, że bardzo szybko zdobył on reputację wybitnego chemika i wspaniałego lekarza. Jego ciekawość i dociekliwość doprowadziły do rewolucji w ówczesnej medycynie i stworzenie nowego systemu medycznego zwanego homeopatią.

Odkryta przez niego metoda była i jest w dalszym ciągu zaciekle atakowana przez medycynę akademicką, a jednocześnie chwalona przez wdzięcznych pacjentów.

Na czym polega istota homeopatii?

Zasady swojej metody zawarł dr Hahnemann w dziele pt. „Podstawy racjonalnego leczenia” (wydanie polskie PERL Kraków 2003 r.). Opracował On także szczegółowe opisy 67 czystych pojedynczych środków leczniczych. Istota homeopatii sprowadza się do pobudzania organizmu do samoobrony. Homeopatia koncentruje się właśnie na przywracaniu równowagi w organizmie. Potrzebna jest tutaj wnikliwa obserwacja objawów chorobowych i zrozumienie sygnałów, które wysyła ciało jak i poznanie natury i osobowości chorego. Homeopatia podobne leczy podobnym, leki zaś uzyskuje się z czynników powodujących chorobę. Homeopaci  w tym celu wykorzystują leki nieszkodliwe dla organizmu (w przeciwieństwie do medycyny konwencjonalnej – wystarczy przeczytać ulotkę leku i zapoznać się z informacjami o skutkach ubocznych). Leki te dobiera się indywidualnie dla każdego pacjenta. Metoda ta jest skuteczna, przejrzysta, i nie zawodna.

Leczenie homeopatyczne opiera się na pięciu zasadach:

1.       Podobne leczy się podobnym. Znaczy to, że choroby mogą być leczone środkiem, który u zdrowego człowieka wywołuje dolegliwości podobne do tych, na które skarży się chory. Tą starą zasadę wykorzystuje się od wieków. Przykładem może być Pasteur, który pokazał, że wściekliznę można leczyć wścieklizną. Innym przykładem może być leczenie chininą malarii, u zdrowego człowieka chinina powoduje podobne drgawki jak malaria. Właśnie ten przypadek stał się przyczyną rozpoczęcia badań  dr Hahnemanna i powstania homeopatii.

2.       Zasada jednego środka leczniczego stosowanego u jednego pacjenta. Oznacza to nic innego jak to, że w danym czasie, jednemu choremu można podać tylko jeden homeopatyczny środek leczniczy.

3.       Zasada jednej dawki minimalnej. Zasada ta polega na tym, że choremu podaje się najmniejszą skuteczną dawkę środka leczniczego zdolnego doprowadzić do poprawy jego stanu. Wówczas staje się lekiem homeopatycznym zwalczającym dany obraz chorobowy. Homeopatia ma być czynnikiem pobudzającym naturalne siły obronne organizmu, podaje broń do walki z chorobą, a to, jak szybko nastąpi jej przezwyciężenie, jest kwestią bardzo indywidualną.

4.       Zasada wzbudzenia środka leczniczego. Dana substancja stanie się homeopatycznym środkiem leczniczym po zamianie jej w czynny energetycznie odpowiednik. Dzieje się to podczas tak zwanej dynamizacji, która polega na tworzeniu rozcieńczeń ekstraktu alkoholowego (pranalewki) danej substancji z wodą według ściśle określonych procedur.






5.       Prawo leczenia naturalnego – zwane też kierunkiem leczenia. Prawo to opracował inny niemiecki lekarz praktykujący homeopatię w Stanach Zjednoczonych
Constantin Hering, chociaż powszechnie znana jest ta zasada w medycynie chińskiej. Prawo to mówi, że w przebiegu leczenia naturalnego objawy chorobowe ustępują z góry w dół, ze środka na zewnątrz, z narządów życiowo najważniejszych do mniej ważnych i w odwrotnej kolejności do tej, w jakiej się rozwijały.


Leki homeopatyczne.

Kiedy weźmiemy do ręki ulotkę leku homeopatycznego nie znajdziemy w niej opisu skutków ubocznych, ponieważ ich nie ma. W odniesieniu do leków homeopatycznych słyszy się wiele zarzutów mówiących, że rozpuszczone w wodzie substancje mają tak mikroskopijne stężenie, że w zasadzie jest to sama woda nie posiadająca żadnych właściwości leczniczych. A poprawę zdrowia przypisuje się efektowi placebo.

Z drugiej strony słyszymy opinie że istotnie efektem placebo możemy przypisać poprawę zdrowia u ludzi w podeszłym, dojrzałym oraz młodzieńczym wieku. Ale co powiedzieć o niemowlętach, które szybko wracają do zdrowia po zastosowaniu leków homeopatycznych? Przecież im nie wmówimy takiego działania leku. Innym argumentem często zapominanym przez oponentów są badania francuskiego immunologa Jacques Benveniste w 1988r oraz w puźniejszych eksperymentach Rosjanina  Bakhir, które potwierdziły intuicyjną wiedzę homeopatów na temat tego że woda ma pamięć. Inaczej mówiąc woda jest NOŚNIKIEM INFORMACJI, ma pamięć molekularną.  Tym zagadnieniem zajmowali się także austriaccy badacze przyrody: Wiktor Schauberger, Johannn Grander oraz m.in. japoński naukowiec Masaru Emoto, Rosjanin S. Zenin i inni, potwierdzając te właściwości wody. 

Na czym polegało doświadczenie Bakhira?



Przygotowano układ jak na rysunku. Pozostawiono go na 36 godzin. Później
zamrożono czystą wodę w naczyniu i poddano kryształki lodu badaniom na spektrometrze. Wyniki były szokujące - kryształki czystej wody wykazywały obecność NaCl - przynajmniej takie było widmo spektralne! Badania chemiczne nie wykazywały zaś obecności chlorku sodu w naczyniu z czystą wodą. O co więc chodziło? Sam się już domyślasz, że woda w fiolce przekazała odpowiednią informację o swoim składzie poprzez układ drgań (fal) do naczynia z wodą czystą, która nabyła w ten sposób cechy  roztworu NaCl.


Jak powstają leki homeopatyczne?

Punktem wyjściowym przy produkcji leków homeopatycznych są naturalne wyciągi z roślin lub minerałów rozpuszczone w alkoholu. Taki roztwór nazywamy PRANALEWKĄ. Jedną dawkę pranalewki rozpuszczamy w dziewięciu dawkach wody i dziesięciokrotnie wstrząsamy. Taki roztwór ma potencję D1. Następnie dawkę roztworu o potencji D1 rozpuszczamy w dziewięciu częściach wody, wstrząsamy i otrzymujemy potencję D2. Czynimy tak dalej do momentu otrzymania pożądanej przez nas potencji. Przy potencji D30 zgodnie z prawami chemii i fizyki oraz tradycyjnym myśleniem nie ma już ani jednej cząstki substancji wyjściowej. Generalną zasadą w substancjach wyjściowych przy produkcji leków homeopatycznych jest im większa trucizna tym skuteczniejszy i potężniejszy wytwarza się z niej lek homeopatyczny.

Leki homeopatyczne produkowane są w różnych postaciach: płynach, proszkach, małych tabletek, granulek. Przyjmowane przez chorego dawki leku zależą od jego indywidualnych cech jak forma fizyczna, wiek itp. Stosowanie w medycynie leków homeopatycznych i ich skuteczność potwierdza ogólnie znane w biologii prawo ARNDTA-SCHULTZA:

„Słabe bodźce pobudzają czynności życiowe ustroju, średnie przyspieszają jego czynności, silne hamują, a najsilniejsze znoszą.

W homeopatii nie ma leków przeciwbakteryjnych, przeciwbólowych, przeciwgorączkowych. Są leki, które wyrównują równowagę i przez to przynoszą ulgę.

Stosując leki homeopatyczne możemy nie tylko leczyć choroby, ale również im zapobiegać. U osób, na które na przykład z jakiegoś powodu pobierały Arnika belladonna, wyłania się odporność na szkarlatynę.

Dla homeopatii przedmiotem uwagi nie jest choroba sama w sobie, ale chory człowiek. Dobierając leki należy brać pod uwagę także czynniki nasilające lub osłabiające objawy. Poniżej poznasz kilka leków homeopatycznych pomocnych przy zwalczaniu różnego rodzaju schorzeń. Nie zapominajmy jednak, że konieczna jest wizyta u homeopaty lub lekarza prowadzącego w celu konsultacji.

Aesculus – pomaga zwalczyć problem żylaków odbytu i inne dolegliwości związane z przekrwieniem i obrzmieniem naczyń krwionośnych. Lek wytwarza się z dojrzałych owoców kasztanowca zwyczajnego.

 Belladonna — wytwarzana z pokrzyku wilczej jagody pobudzi organizm do intensywniej walki z gorączką, chorobami z wysoką temperaturą, przeziębieniem, grypą, zapaleniem gardła, a nawet ospą wietrzna, odrą i świnką.

 Chamomilla – wytwarzana z rumianku pospolitego, silnie oddziałuje na układ nerwowy, dlatego powinno się ją stosować jedynie wtedy, gdy dolegliwości chorego związane są z drażliwością i złym humorem. Bardzo przydatna jest przy ząbkowaniu i kolce. Pomaga w astmie i bólach uszu.

 Ferrum Phosphoricum – ten lek jest związkiem żelaza z kwasem fosforowym w postaci fosforu żelaza. Ma wszechstronne działanie, pomaga przy przeziębieniu głowy, grypie, lekkiej gorączce, zwłaszcza, jeśli objawy rozwijają się powoli i trudno je wychwycić. Na Ferrum Phosphorium możesz liczyć przy przeziębieniu, grypie, bólu ucha i gorączce.

 Gelsemium – otrzymuje się z rosnącego w Ameryce Północnej pnącza żninu lśniącego, oddziałującego głównie na mięśnie i nerwy ruchowe. Jest jed­nym z podstawowych leków homeopatycznych w przypadku grypy, pomoc­ym także przy nasileniu niepokoju lub lęku o przyszłość.

 Podophyllum wytwarza się ze stopkowca tarczowatego, można sporządzić go z całego świe­żego ziela, z dojrzałych owoców albo z korzenia po ich opadnięciu, działa przede wszystkim na dwunastnicę, jelito cienkie i grube, głównie przy biegunce i innych dolegliwościach trawiennych.

 Ruta wytwarzana jest ze świeżego ziela ruty zwyczajnej. Działa na stawy, chrząstki i okostną, jest stosowany jako środek pierwszej pomocy, łagodzi też dolegliwości towarzyszące przemęczeniu oczu, na przykład po długich godzinach spędzonych przy komputerze.

 Tabacum pomaga przy chorobie lokomocyjnej, uzyskuje się go z niefermentowanych liści tytoniu.

Jak powinna wyglądać prawidłowa wizyta u Lekarza Homeopaty?

W brew pozorom nie należy ona do rzeczy łatwych, nie ogranicza się wyłącznie do doboru leku homeopatycznego na zasadzie prawdopodobieństwa. Aby diagnoza i dobrany sposób leczenia był skuteczny, lekarz musi mieć podejście „lekarza przyczynowca”.

Na czym ono polega?

Przedewszystkim na dokładnym zbadaniu pacjenta, uwzględniając jego specyficzne indywidualne reakcjie na czynniki wywołujące chorobę. Przyczyny chorób mogąbyć różne:

·         Urazy,

·         Infekcje,

·         Stres,

·         Niedożywienie,

·         Przebywanie w nieodpowiednich warunkach.

Lekarz homeopata musi zawsze pamiętać, że każdy człowiek jest indywidualnością i inaczej może reagować na aplikowane leki. Tak naprawdę leki homeopatyczne nie usuwają naszych dolegliwości, lecz mają za zadanie uruchomienie do działania najlepszego lekarza, zdolnego wyleczyć wszelkie choroby, lecz najczęściej potrzebującego asystenta do swojego uaktywnienia . Tym lekarzem jest nasz układ immunologiczny (układ odpornościowy).

Wizyta u lekarza homeopaty rozpoczyna się od serii bardzo szczegółowych pytań. Pytania te mają za zadanie zawęzić pole manewru w prawidłowym poznaniu przyczyny dolegliwości oraz doboru właściwych leków.

Przy doborze leków homeopatycznych bardzo pomocne jest opracowanie zawierające opis symptomów i oznak związanych z każdym lekiem homeopatycznym. Opracowanie to nazywa się MATERIA MEDICA. Lekarz homeopata musi wziąć pod uwagę szereg objawów chorobowych by dobrze dobrać odpowiedni lek. Homeopaci podzielili objawy na kilka grup:

·         Objawy rzucające się w oczy,

·         Objawy osobliwe,

·         Objawy niezwykłe,

·         Objawy charakterystyczne,

·         Objawy wyjątkowe,

·         Objawy unikalne.

Prawidłowo dobrane leki homeopatyczne poprawiają odporność organizmu pacjenta, wpływają na poprawę samopoczucia, zapobiegają nawrotą, przynoszą ulgę w schorzeniach przewlekłych, gdzie główna dolegliwość spowodowana jest zmianą patologiczną.

Odmienne od medycyny klinicznej podejście od zrozumienia istoty choroby, oparty na obserwacji , znajomości zasad prawdopodobieństwa i obrazów chorobowych oraz zastosowaniu pojedynczych prostych środków leczniczych sprawia, że Homeopatia skutecznie leczy różnego rodzaju choroby. Dowiodła ona tego już za czasów Hahnemanna w szczególności przy leczeniu chorób zakaźnych (przykład epidemii cholery z 1832r.).

Po spektakularnych sukcesach w leczeniu chorób, homeopatia zaczęła powiększać krąg swoich zwolenników zwłaszcza w śród chorych. Ale także rosła liczba przeciwników zwłaszcza w śród kręgów medycznych, czujących zagrożenie dla swoich praktyk. Stoczona batalia prawna w parlamencie angielskim przyniosła zwycięstwo homeopatii, po mimo kłamliwych i nieprawdziwych danych ( rok 1854). I niestety nie zmieniło się nawet w dzisiejszych czasach.

Wielu ludzi leczenie homeopatyczne traktuje jako ostatnią deskę ratunku w schorzeniach co do których medycyna akademicka jest bezsilna. Homeopatia czasami w takich przypadkach osiąga niezwykłe rezultaty wyleczenia lub ograniczenia w znacznym stopniu dolegliwości. Dlaczego tak się dzieje?

Ponieważ Lekarz homeopata bardzo rzadko lub zgoła nigdy nie powie do pacjenta: NIC WIĘCEJ NIE JESTEM WSTANIE ZROBIĆ DLA PANA. Dobry homeopata zawsze będzie poszukiwał lepszego, pełniejszego leku dla swojego pacjenta. Dla niego Każdy pacjent jest unikalną osobowością z jego własnym indywidualnym problemem zdrowotnym.

                Medycyna homeopatyczna przyciąga coraz bardziej uwagę nie tylko pacjentów, co jest zrozumiałe, a także wielu lekarzy. Widzą oni w niej bezpieczną i skuteczną formę leczenia, traktującą osobę jako całość, zwracając uwagę na jej indywidualne cech. Homeopatia nie ma na celu zastąpienie medycyny konwencjonalnej lecz w wielu przypadkach pozwala na rozszerzeniu możliwości lekarza do skutecznego leczenia chorób.

Homeopatia przeżywa obecnie na świecie swój wielki renesans, stając się przedmiotem studiów. Znajduje coraz większe uznanie zwłaszcza w świecie lekarskim. W Polsce niestety po mimo starań środowisko lekarskie jest hermetycznie zamknięte na nowe systemy leczenia. Zdarzają się jednak wyjątki w tym podejściu mogące świadczyć, że nadszedł już najwyższy czas by także i w Polsce homeopatia zajęła odpowiednie miejsce.

Na podstawie książki prof. St. K. Wiąckowskiego „Wademekum Medycyny Ekologicznej”